Kinderalimentatie

De basisgedachte van alimentatie is dat kinderen (en partners) er na de scheiding niet op achteruit zouden moeten gaan. Met andere woorden, dat zij dezelfde welvaart behouden als voor de scheiding.

Hoogte Kinderalimentatie

Over de hoogte van kinderalimentatie mogen partners zelf afspraken maken. De rechter toetst echter wel of het bedrag niet te laag is. Om de hoogte van kinderalimentatie te bepalen wordt gekeken naar de kosten van de kinderen vóór de scheiding. Dit wordt ook wel de behoefte genoemd. Naast de behoefte wordt gekeken naar de draagkracht van degene die de alimentatie moet betalen. Draagkracht is wat de betaler kán betalen aan alimentatie. De draagkracht kun je (laten) berekenen, dit is echter niet verplicht. Ouders kunnen ook onderling afspreken hoe zij de kosten verdelen.

Het kan voorkomen dat er onvoldoende draagkracht is om aan de behoefte te voldoen. De alimentatiebetaler dient dan het maximale te betalen wat de draagkracht toelaat. Dit betekent dat de levensstandaard van de kinderen achteruit gaat. Als er na de kinderalimentatie nog draagkracht over is, is dat bedrag eventueel beschikbaar voor partneralimenatie.

Alimentatie wordt betaald voor kinderen tot de 18e levensjaar. Hierna zijn kinderen meerderjarig. Als het kind echter niet in het eigen levensonderhoud kan voorzien, dan geldt de verlengde onderhoudsplicht tot 21 jaar. Voor alimentatie na de 18 jaar zijn geen vaste bedragen. Vaak wordt gekeken naar de eigen bedrage van de Wet studiefinanciering.

Betaling kinderalimentatie

Zie ook: